Dergi Sayıları

Editörün Notu

Elli birinci sayı ile 2026'nın baharına eriştik.

Hasan Özaltuğ (1879-1955) nam-ı diğer Şirket Hasan, bir ömür yaşadıklarını takvimini bilemediğimiz bir zaman­da altı defterden mürettep bir külliyat hâlinde eski yazıyla kaleme almış; önemini daha sonra fark ettiği veya sonradan hatırladığı bazı ayrıntıları, ayrıca hamişler hâlinde not düş­müş. Ahmet İzzet Göze ile kaleme aldık.

Birinci Dünya Savaşı’nın sıcak ortamında Doğu Cephesi'ni ziyarete giderken Sivas’a uğrayan Enver Paşa’nın kısa molası­nı Yaşar Abanus fotoğraf ve belgelerle tespit etti; aynı zaman­da Sivas’ın cepheye lojistik katkısını da gösterdi.

Mareşal Fevzi Çakmak, 6 Kasım 1940 tarihinde Divriği’yi ziyaret etmiş ve maden işletmesinde de inceleme­lerde bulunmuştur. Bu ziyarete ilişkin dönemin gazetelerinde kapsamlı bilgilere yer verilmese de ziyarette çekilen fotoğraf­lar gezi hakkında bazı ip uçları sunmaktadır. Turgay Kural, şahsi arşivindeki kıymetli hazinesinden nadide fotoğrafları güzel bir yazıyla şehir hafızasına kaydetti.

Cumhuriyet’in bayram olarak kabulü; Cumhuriyet’i kurumsallaştırma, temel prensipleri tam bir bağlılıkla sa­hiplenme ve halka benimsetme açısından çok özel bir anlam içermektedir. Sivas’ta da çok özel hazırlıklarla kutlanan 10. Yıl törenlerinin mahiyetini Faruk Aburşu titiz bir çalışmayla aktardı.

Dahiye Karagülle, Sivas’ın Cizvit misyonerlerinin Os­manlı topraklarında faaliyet yürüttüğü önemli merkezlerden biri olduğunu çalışmasıyla ortaya koydu.

Sivas Mahkemesinin 1858 tarihli sicilinde kayıtlı bir bel­ge, o tarihte Sivas’ta bulunan bir asker hastanesinin kullan­dığı malzeme ve ilaç listesini gösteriyor. Tespit ettiği belgeden hareketle konuya vukufumuzu sağlayan Talip Mert…

Girit’in elden çıkmasının hazin öyküsünü ve bunun Sivas’ta oluşturduğu hassasiyeti Ömer Gül bilgi ve belgele­riyle ortaya koyarken dedelerimizin gayret ve hamiyetini de göstermiş oldu.

Millî musikimizin “klasik” ve “halk” çeşnilerini, hatta tasavvufi örneklerini gâh kendi formatında gâh müşterek bir potada harmanlayan Urfa mahallî musikisi başlı başına bir sanat manzumesidir. Halûk Çağdaş bu konudaki derin müktesebatını dikkatimize sundu.

Asırlardır yaşadığı mekâna adını veren ve halk arasında “Mor Ali Baba” adıyla tanınan tasavvuf ehli zatı, o kültür mahallinde yetişen İbrahim Yasak hatıralarıyla zenginleşti­rerek yazdı.

Doktor Ahmet Kemal Köksal, sağlığında şifa dağıtarak vefatından sonra da kurduğu vakıf marifetiyle ihtiyaç sa­hiplerine destek olarak şehir hayatında çok mühim bir yer edinmiştir. İdiris Arslan’dan şehir adına bir vefa sadedinde bir yazı…

Ahşap cami mimarisinin Anadolu’daki en nadide örnek­lerinden Altınyayla Ahmet Ağa Camisi’nin mimari ve sanat tarihi açısından özelliklerini ve kıymetini işin uzmanı Nur­can Yarıcı Demirdişer anlattı.

Sivas Merkez’e bağlı Karamehmetoğlu’ndaki köy odası; geçmişin mirası, köyün hafızası, misafirin sığınağı, sohbetin mekânı… Odanın kapısının hiç kilitlenmemesi, geleneğin bu köyde hâlâ nefes aldığının en somut göstergesi. Eren Karaca, dinlediklerini fotoğraflarla süsleyerek aktardı. 

“Şehri hafızasına işleyen ve şehrin hafızasında yer eden Ali Şahin, nevi şahsına münhasır bir kişilik, güzellik kazanır; iyilik, sanat ve edebiyat adına dertli bir ozan kimliğine bürü­nür. Sivas söyler, o dinler; o söyler, Sivas dinler; böylece akıp gider günler...” Aziz Erdoğan, öğrencilik yıllarında üzerinde emeği olan merhum Ali Şahin Canozan’ı anlattı.

23 Nisan 1936’da başlayan hayatı 28 Eylül 2025’te sona eren Yavuz Bülent Bakiler, vasiyeti gereği Yukarı Tekke Mezarlığı’nda anne ve babasının yanına defnedildi. Hayat Ağacı dergisi olarak vefa ve veda yazısıyla yâd ediyor, sonsuz rahmetler diliyoruz.